Kentsel mekân organizasyonunda empatik tasarım yaklaşımı üzerine bir irdeleme, Kelebek Su Parkı örneği

Abstract

Kentsel mekânların kalitesinin ve mekân performansının artırılmasında, tasarım sürecine kullanıcı katılımının sağlanması önemli rol oynamaktadır (Önder ve Aklanoğlu, 2002). Empatik tasarım ise kullanıcı katılımının sağlanması sürecine olumlu katkı sağlayabilmektedir. Buna bağlı olarak empatik tasarımın kentsel mekân kalitesini arttırdığı ve kullanıcı tercihlerini olumlu etkilediği söylenebilmektedir. Diğer taraftan ise; özellikle ürün tasarımı konusunda oldukça fazla karşımıza çıkan empatik tasarım yaklaşımı hakkında, söz konusu kentsel tasarım disiplini olduğu zaman yeterince çalışma bulunmamaktadır. Aslında tüm kentsel tasarımcı ve peyzaj mimarlarının empatik tasarım yapmaları gerekmektedir. Diğer bir deyişle tüm tasarımcıların kullanıcının yerine kendini koyarak tasarım yapması gerekmektedir. Fakat bu konunun irdelenmesi hakkında yeterince çalışma bulunmamaktadır. Yapılan çalışmalardan biri, Duarte ve Pinheir'nun 2016 yılında Rio de Janiero'nun mekânsal empati analizini yaptığı, diğeri ise; Sandman, Levanen ve Savela'nın 2018 yılında düşük kaynaklı ortamlarda kentsel sürdürülebilirlik için empatik tasarımı araç olarak kullandığı çalışmalardır. Ülkemizde henüz bu alanda bir çalışmaya rastlanmamış olmasından dolayı yapılan çalışma bu anlamda hem bir ilk olacak, hem de yeterli kaynak olmamasının yarattığı boşluğu bir parça doldurmuş olacaktır.

Ensuring user participation in the design process plays an important role in increasing the quality and performance of urban spaces (Önder and Aklanoğlu, 2002). On the other hand, empathic design can contribute to the process of providing user participation positively. Accordingly, it can be said that empathic design increases the quality of urban space and affects user preferences positively. There are not enough studies on the empathic design approach in urban design discipline, although it is especially common in product design. In fact, all urban designers and landscape architects should design empathetically. In other words, all designers should design by putting themselves in the user's shoes. However, there are not enough studies on this subject. One of the studies is Duarte and Pinheir's spatial empathy analysis of Rio de Janiero in 2016, and the other is; Sandman, Levanen, and Savela's work in 2018 used empathic design as a tool for urban sustainability in low-resource environments. Since there has not been a study in this field in our country yet, the study will be a first in this sense and will fill the gap caused by the lack of sufficient resources.