Hastane öncesi acil sağlık hizmetlerinde etkin iletişimin önemi

Abstract

Amaç: İletişim, bireylerin bilgi, duygu ve düşüncelerinin çeşitli yollarla birbirlerine aktarılması olarak tanımlanabilmektedir. İletişim hataları günlük hayatta geçimsizlik gibi sorunlara yol açsa da acil sağlık hizmetlerinde hasta güvenliğini riske sokabilecek tıbbi hatalara neden olmaktadır. Bu nedenle hastane öncesi acil sağlık hizmetlerinde iletişimin incelenmesi önemlidir. Gereç ve Yöntem: Literatür taramasına dayalı betimsel bir araştırmadır. Bulgular: Hastane öncesi acil sağlık hizmetlerinde iletişimin incelenebilmesi hastane öncesi acil sağlık hizmetleri organizasyonunun bilinmesiyle mümkündür. Organizasyonda işlem basamakları “Hayat Yıldızı” ismi verilen uluslararası sembolle belirtilmiştir. Sembolü oluşturan altı uzantıdan her biri bir basamağı vurgulamaktadır. “Saptama ve bildirme” hastanın 112 çağrı merkeziyle iletişime geçmesi ve merkez tarafından talebin değerlendirilmesini kapsar. Talep acil müdahale gerektiriyorsa olay yerine ambulans ekibi yönlendirilir bu “cevaplama” aşamasıdır. Çağrı merkezinden aldığı bilgilerle yola çıkan ekip durumun gereklerine göre “yerinde tedavi” ya da “taşımada tedavi” gerçekleştirir. Süreç gerekiyorsa hastanın uygun birime “nakil” işlemi ile son bulur. Bütün basamaklarında hızlı düşünüp doğru karar vermeyi gerektiren bu süreçte iletişim hataları zaman kaybı, yanlış tedavi ve ambulansta eksik/bozuk ekipman bulundurma gibi sebeplerle hasta güvenliğini tehdit ederken, empati ve panik yönetimi sağlanamadığındaysa hasta ve hasta yakınlarının panik ve öfke yaşamasına neden olabilmektedir. Sonuç ve Öneriler: Hastane öncesi acil süreçlerde iletişim hataları hastaya ciddi zarar veren tıbbi hatalara neden olabilmektedir. Bu nedenle hastane öncesi acil sağlık çalışanlarına etkin iletişim ve panik yönetimine yönelik eğitimler planlanması, mevcut eğitimlerin yeterliliğinin kontrol edilmesi ve gerekirse role play gibi tiyatral eğitimlerle öğrenmede kalıcılığın sağlanmasıyla iletişim hatalarından kaynaklanan tıbbi hataların en aza indirilebileceği düşünülmektedir.