Türkçe öğretmeni adaylarının yapılandırıcı öğretim yeterliliklerinde mikro öğretimin rolü

Abstract

Bu araştırmanın amacı Türkçe öğretmeni adaylarının yapılandırıcı öğretim yeterliklerinde mikro öğretimin rolünü belirlemektir. Araştırma, tek grup öntest sontest modelinde yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu Batı Karadeniz’de bir üniversitede Türkçe öğretmenliği üçüncü sınıfta okuyan 45 öğrenci oluşturmaktadır. Mikro öğretim uygulamaları okuma eğitimi dersinde yapılmıştır. Araştırma verileri yedi hafta süren uygulama sürecinde, toplam 28 saatlik sürecinde toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak Yapılandırmacı Öğrenme ile ilgili Öğretmen Yeterliliği Ölçeği kullanılmıştır. Ölçek; öğrenci ile ilgili, öğretimi planlama ile ilgili, öğretim süreci ile ilgili ve ölçme ve değerlendirme ile ilgili boyutlar olmak üzere dört boyuttan oluşmaktadır. Bu araştırmada ölçeğin öğretim süreci ile ilgili boyutu kullanılmıştır. Ölçek beşli Likert tipindedir ve 31 maddeden oluşmaktadır. Bu boyutun orijinal çalışmada Cronbach Alfa güvenirlik katsayısı 0,715 olarak belirlenmiştir. Bu araştırma örnekleminde ölçeğin güvenilir olup olmadığın belirlemek üzere yeniden yapılan güvenirlik analizi sonucunda Cronbach Alfa güvenirlik katsayısı 0,932 olarak belirlenmiştir. Verilerin analizi alt problemler doğrultusunda betimsel analiz, bağımsız örneklem t testi ve eşleştirilmiş gruplar t testi ile yapılmıştır. Analizler sonucunda Türkçe öğretmeni adaylarının yapılandırıcı öğretim yeterliklerinin ölçek maddelerine göre öntest ortalamalarının 3,40 ile 4,42 arasında değiştiği, sontest ortalamalarının ise 3,87 ile 4,60 arasında değiştiği görülmüştür. Öğretmen adaylarının uygulama öncesi yapılandırıcı eğitim yeterlik ortalamaları 113,69 iken uygulama sonrası ortalamaları 129,82’ye çıkmıştır. Öntestte öğretmen adayları yapılandırıcı eğitim yapmada orta düzeyde yeterli görünürken sontestte yüksek düzeyde yeterli görünmektedirler. Öğretmen adaylarının yapılandırıcı öğretim yeterliklerinde mikro öğretim uygulamaları öncesinde ve sonrasında cinsiyete göre anlamlı bir fark görülmemiştir. Bu sonuçlar mikro öğretimin yapılandırıcı öğretim yeterliliği geliştirmede etkili olduğunu göstermektedir. Öğretmen yetiştirmede etkili bir yöntem olarak mikro öğretimin kullanılması önerilmektedir.

The aim of this study is to determine the role of micro teaching in constructivist teaching competencies of Turkish teacher candidates. The research was carried out in the one group pretest-posttest model. The study group consisted of 45 students studying Turkish teaching in a university in Western Black Sea. Micro teaching practices were conducted in reading education courses. The research data were collected during the seven-weeks implementation period and total 28-hours lessons. Teachers’ Sufficiency Scale in Relation to Constructivist Learning was used as data collection tool. The scaleconsists of four dimensions as related to the students, curriculum planning, education process, and measurement and evaluation. In this research, the scale's teaching process dimension was used. The scale is five-point Likert type and consists of 31 items. The Cronbach Alpha reliability coefficient of the original study was 0.715. In this study, Cronbach Alpha reliability coefficient was determined to be 0.932 as a result of the re-performed reliability analysis to determine whether the scale was reliable or not. The data were analyzed by descriptive analysis, independent sample t-test and paired groups t-test according to sub-problems. As a result of the analyzes, it was seen that the pre-test average of the Turkish teacher candidates ranged between 3.40 and 4.42, and the posttest ranged from 3.87 to 4.60 according to the scale items. While prospective teachers' competencies of constructivist education mean was 113.69 in the pre-test, the mean increased to 129.82 in the post-test. In the pre-test, prospective teachers were seen to be moderately adequate in constructivist education, but high at the post-test. There were no significant differences in the constructivist teaching competencies of prospective teachers according to gender before and after micro teaching. These results show that micro teaching is effective in developing constructive teaching competency. Micro teaching is recommended as an effective method for constructive teacher training.