Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretenlerin Ölçme ve Değerlendirme Okuryazarlıkları Üzerine Bir İnceleme

Abstract

Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde ölçme ve değerlendirme uygulamalarındaki zorluklar ve tutarsızlıklar, öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme okuryazarlığının incelenmesini gerektirmektedir. Bu araştırmada yabancı dil olarak Türkçeyi öğretenlerin ölçme ve değerlendirme okuryazarlık düzeyleri incelenmiştir. Nicel araştırma yöntemlerinden tarama modelinin kullanıldığı araştırmanın verileri Bütüner, Yiğit ve Çimer (2010) tarafından hazırlanan Ölçme ve Değerlendirme Okuryazarlık Ölçeği ve araştırmacının geliştirdiği Kişisel Bilgi Formu ile toplanmıştır. Verilerin analizinde parametrik testler grubunda bulunan t-testi ve tek yönlü varyans analizinden (ANOVA) yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, yabancı dil olarak Türkçe öğretenlerin ölçme ve değerlendirme okuryazarlık düzeylerinin genel olarak düşük olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca ilgili katılımcıların ölçekte bulunan altı farklı yeterlik alanında en yüksek puana Ölçme ve değerlendirme sonuçlarını yorumlama, puanlama ve yönetme; en düşük puana ise Öğrencilerin değerlendirilmesinde kullanılacak uygun derecelendirme sistemini seçme alanında sahip oldukları görülmüştür. Bu bilgilere ek olarak ilgili grubun ölçme ve değerlendirme okuryazarlık düzeylerine değişkenler açısından bakıldığında ise sadece mesleki deneyim düzeylerinde anlamlı bir farklılık bulunduğu tespit edilmiştir. Tüm bu bulgu ve bilgilerden hareketle Türkçe öğretiminde ölçme ve değerlendirmeye yönelik öğretmenlerin okuryazarlık düzeylerinin artırılmasına yönelik öneriler sunulmuştur.