Eğitim ve Zihinsel Değişim

Abstract

Eğitim, değişme ve gelişme olmak üzere iki temel süreci kapsamaktadır. Eğitim değişmeyi, değişme de gelişmeyi gerektirmektedir. Bu nedenle eğitim sürecinde bireyin bilgi, davranış ve zihninde değişme olmasına çalışılmaktadır. Bu anlayış eğitim yaklaşımlarına göre değişmektedir. Geleneksel yaklaşımda öğrencinin bilgileri, Davranışçı yaklaşımda davranışları, Bilişsel yaklaşımda zihinsel şemaları Yapılandırıcı yaklaşımda ise zihinsel süreçlerini değiştirme üzerinde durulmaktadır. Günümüzde uygulanan yapılandırıcı yaklaşıma göre öğrenme zihinsel bir değişmedir. Öğrenen birey önceki durumdan yeni bir duruma geçmekte ve değişmektedir. Bu değişim önce zihinde başlamakta ardından davranış ve tutumlara yansımakta ve zamanla kalıcı olmaktadır. Ancak her öğrenme etkinliği bir değişimle sonuçlanmamaktadır. Geleneksel yaklaşımda bilgi aktarma, ezberleme ve tekrarlama yoluyla öğrenmeye ağırlık verilmektedir. Bu uygulama sıfır düzey öğrenme olarak değerlendirilmekte, bireyin zihin ve davranışlarında bir değişme olmamaktadır. Davranışçı yaklaşımda şartlandırma yoluyla gerçekleşen öğrenme birinci düzeye yerleşmekte ancak yine istenilen gelişim düzeyine ulaşılamamaktadır. Bilişsel ve yapılandırıcı öğrenme ikinci ve üçüncü düzeye yerleşmekte, bu öğrenmeler sonucunda bireyin zihin ve davranışlarında kalıcı değişmeler olmaktadır. Ülkemizde çoğu eğitim kurumunda öğrenciler eski ve alt düzey öğrenme türlerine yönlendirilmekte, bu durum öğrencilerin dil ve zihinsel becerilerinin yeterince geliştirilememesine neden olmaktadır. Oysa ilkokuldan üniversiteye kadar zihinsel süreç ve becerileri geliştirici öğrenmeye ağırlık verilmeli, ülkemizin geleceğine yön verecek bireyler yetiştirilmelidir