Çocuk hemşirelerinin etik duyarlılık düzeyleri ve etkileyen faktörler

Abstract

Amaç: Araştırma, çocuk hemşirelerinin etik duyarlılık düzeylerini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntemler: Evrenden örneklem seçme yöntemine gidilmeden, Erzurum’da araştırmaya katılmayı kabul eden 120 çocuk hemşiresi ile yürütülmüştür. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan Sosyodemografik Veri Formu ve Etik Duyarlılık Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; yüzdelik dağılım, ortalama, KruskalWallis, Mann-Whitney U, t testi ve Dunn testi kullanılmıştır. Bulgular: Hemşirelerin, etik duyarlılık ölçeğinden aldıkları toplam puan ortalamalarının 93,80±19,10 olduğu belirlendi. Hemşirelerin yaşlarının “Otonomi” ve “Oryantasyon” alt boyutları ile “Etik Duyarlılık Toplam Puanı”nı etkilediği saptandı. Medeni durumun ölçek alt boyutlarından “yarar sağlama” ve “uygulama” puan ortalamaları üzerinde, öğrenim durumunun da “otonomi” ve “yarar sağlama” puan ortalamaları üzerinde etkili olduğu bulundu. Hemşirelerin mezuniyetten sonra etik ile ilgili bir eğitim alma durumunun “uygulama” alt boyutu, çalıştıkları kurumlarda etik komite bulunma durumunun ise “yarar sağlama” ve “çatışma” alt boyutu üzerinde etkili olduğu saptanmıştır. Sonuç: Bulgular, hemşirelerin etik duyarlılık düzeylerinin bundan önce yapılmış olan çoğu çalışmada saptanan etik duyarlılık düzeylerinden daha düşük olduğunu ve bazı faktörlerin etik duyarlılık düzeyini etkilediğini göstermiştir.