Investigating Pre-Service Mathematics Teachers' Self-Assessment Process

Abstract

Teaching practice requires a variety of thinking skills, the most important of which is reflective thinking, which is defined as a self-assessment ability that enables an individual to overcome the uncertainties he encounters by questioning his experiences through critical and conscious research. This study aims to examine pre-service mathematics teachers' self-assessment processes related to their classroom practices and professional development. For this purpose, a self-assessment form composed of open-ended questions was prepared, in order to allow pre-service teachers reflect on their teaching practices. The form was filled by eight pre-service teachers immediately after their in-class practice sessions through an eight–week training program. Items included in the self-assessment forms were analyzed under three categories, based on the classification proposed by Scho?n (1987): i) Reflection-on-action, ii) Reflection-in-action, iii) Reflection-for-action. The analysis revealed that the pre-service teachers often engaged in self-assessments in the reflection-on-action and reflection-in-action categories, but mostly steered clear of the reflection-for-action category.

Öğretmenlik, aralarında yansıtıcı düşünmenin de yer aldığı çeşitli düşünme becerilerini gerektirir. Ayrıca bireylerin kişisel gelişimleri için gerekli olan önemli beceriler arasında da yer alan yansıtıcı düşünme, bireyin deneyimlerini eleştirel ve bilinçli araştırma yoluyla sorgulamak suretiyle karşılaştığı belirsizliklerin üstesinden gelmesini mümkün kılan bir öz değerlendirme yeteneği olarak tanımlanmaktadır. Bu araştırma, matematik öğretmen adaylarının sınıf içi uygulamaları ve mesleki gelişimleri ile ilgili öz değerlendirme süreçlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla öğretmen adaylarının öğretmenlik uygulamalarına ilişkin yansıtma yapmaları için açık uçlu sorulardan oluşan bir öz değerlendirme formu hazırlanmıştır. Form, sekiz öğretmen adayı tarafından sınıf içi uygulama oturumlarından hemen sonrasında sekiz haftalık bir öğretim programı sürecinde doldurulmuştur. Öz değerlendirme formlarında yer alan maddeler, Schön (1987) tarafından önerilen sınıflandırmaya dayalı olarak üç kategoride incelenmiştir: i) Eylem üzerine yansıma, ii) Eylemde yansıma, iii) Eylem için yansıtma. Elde edilen veriler, öğretmen adaylarının genellikle eylem üzerine düşünme ve eylemde yansıtma kategorilerinde öz değerlendirme yaptıklarını, ancak çoğunlukla eylem için yansıtma kategorisinden uzak durduklarını ortaya koymuştur.