Trabzon’daki Orman Rekreasyon Alanlarını Kullanan Arap Turistlerin Ekonomik Etkileri

Abstract

Turizm gelirleri Türkiye ekonomisine ve dolayısıyla bölgesel ekonomiye katkısı açısından önemli bir yere sahiptir. Doğu Karadeniz Bölgesine ve özellikle Trabzon iline yaz aylarında Arap ülkelerinden gelen turist sayısında belirgin bir artış gözlenmektedir. Arap turistlerin bölgesel ve il ekonomilerine olan katkılarını gelir etkisi üzerinden araştıran çalışmalar sınırlı sayıda olup, bu çalışmada Trabzon ili orman kaynaklarını rekreasyonel açıdan tercih eden Arap turistlerin harcamaları ve Trabzon il ekonomisine sağladıkları katkılar değerlendirilmiştir. Çalışmada 2021 yılı yaz sezonu içerisinde Trabzon ili orman rekreasyon alanlarını ziyaret eden 400 adet Arap turist ile anket uygulaması yapılmıştır. Turist harcamalarının birincil etkilerinin belirlenmesinde alan araştırması yöntemi kullanılmış olup, anket yapılacak Arap turistler rastgele örnekleme yöntemi ile seçilmiş ve anket uygulaması yüz yüze görüşme yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Çalışmada ulaşım, konaklama ve diğer (yeme/içme-alış/veriş) harcamalar olmak üzere üç turisttik harcama kalemine yönelik elde edilen birincil veriler tanımlayıcı istatistikler (yüzde ve aritmetik ortalama) ile değerlendirilmiştir. Anketlerden elde edilen birincil verilerin ortalaması alınarak ve yıllık turist sayısı ile çarpılarak doğrudan gelir hesaplanmış ve turizmin birincil ekonomik etkisi değerlendirilmiştir. Çalışmada; turistlerin kişi başına günlük ortalama ulaşım harcaması 200 Amerikan doları, konaklama harcaması 85 Amerikan doları, diğer harcamalar 43 Amerikan doları olarak hesaplanmıştır. Trabzon ili için 2021 yılı kişi başına Arap turizm geliri 328 Amerikan doları hesaplanmış olup, Arap turistlerin Trabzon iline olan birincil ekonomik etkisi 328 milyon Amerikan doları olarak gerçekleşmiştir. Çalışma ile Arap turistlerin Trabzon ili ekonomisine önemli katkılar sağladığı ve orman kaynaklarının rasyonel kullanımı, ziyaretçi memnuniyetinin sağlanması ve turizm gelirlerinin artırılması noktasında daha kapsamlı planlamalara ve kurumlar arası iş birliğine ihtiyaç olduğu vurgulanmaktadır.