Hitabet ve şiirsel metnin istiare analizi: Mahmud Derviş’in “Huve’l-Hub” şiiri örneği

Abstract

İstiâre genellikle diğer unsurları içeren güzelleştirici bir unsur olarak görülür. Ne var ki Aristoteles onu bir cedel unsuru ve ek bilgi için bir araç olarak görmüştür. Bu, Umberto Eco’nun Batı düşüncesini çerçeveleyen beş giriş ve kavramı incelediği Semiotics and The Philosophy of Language (Dil Felsefesi ve Göstergebilim) adlı eserinde farkına vardığı şey idi. Ele aldığı kavramlar arasında istiâre kavramı da vardı. Bu kavram “istiâre ve delalet çıkarımı” başlığı altında işlemiştir. Bu makalenin temel görevi, istiâreyi inceleme ve analiz alanı haline getiren önemli tasavvurları sunmaktır. Bu çalışmada istiâre nazariyesinin sunduğu kavramları metinlerin dilsel özelliklerine uygulamaya çalışacağız. Bu amaçla da inceleme metni olarak Mahmud Derviş’in devrim ve siyonizmin reddi şeklinde özetleyebileceğimiz yaygın kabulüne aykırı olduğu için “Huve’l-Hub” şiirini seçtik. Zira bu metin aşkı temel bir odak noktası haline getiriyor, bu da onu tüm insani tutumları en çelişkili anlarda ifade edebilen bir şair yapıyor.

Although metaphor is often seen as a decorative feature that enhances other aspects in a text, Aristotle saw it differently. He thought of metaphor as a transforming element that broadens our understanding and offers new information. In his book "Semiotics and the Philosophy of Language," Umberto Eco takes up this point of view and discusses five key ideas that have influenced Western thought. One of these ideas is metaphor, with a focus on how it creates implications. Our primary goal in writing this study is to introduce the major ideas that have turned metaphor theory into a discipline for research and analysis. By concentrating on the writings of the unique poet Mahmoud Darwish, we want to apply these theoretical ideas to texts distinguished by their linguistic characteristics. Darwish's poem "Love" captures our attention because it contrasts with his established reputation as a poet of revolution and anti-Zionism. This poem, which centers on love, demonstrates Darwish's capacity to convey the full range of human emotions even in their most contradictory moments.