Ormansızlaşmanın Küresel İklim Değişikliğine Etkilerinin Hukuksal Boyutlarının İncelenmesi

Abstract

Küresel iklim değişikliği, günümüzde bütün Dünya’yı ilgilendiren, önemli bir sorundur. Bu durumun bilimsel kanıtlarla ortaya koyulmasının ardından birçok ülke, konunun öneminin farkına varmış, iklim değişikliğinin nedenleri ve sorunun çözüm önerileri üzerine araştırmalar yapmaya başlamıştır. Küresel iklim değişikliğini önlemede en önemli araçlardan biri de orman alanlarının artırılması ve ormansızlaşmanın önüne geçilmesidir. Bu amaçla, birçok uluslararası panel ve toplantı düzenlenmiş, iklim değişikliğinin etkilerini hafifletici tedbirler almayı amaçlayan kararlar alınmıştır. Türkiye, iklim değişikliği ile ilgili yapılan uluslararası panellere katılmış, ülkenin ekonomik ve özel şartları doğrultusunda çeşitli anlaşmalara taraf olmuştur. Taraf olunan anlaşmalar gereği bazı sorumluluklar da üstlenmiştir. Bunlardan biri de küresel iklim değişikliğini önlemede faydası olan ormanların korunması ve ormansızlaşmanın önüne geçilmesi ile ilgilidir. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı; küresel iklim değişikliğinin etkilerinin azaltılmasında ormanların önemi doğrultusunda ulusal yasal düzenlemelerin uluslararası anlaşmalar karşısında ne düzeyde olduğunu ortaya koymak ve sonuçta ormansızlaşmanın önüne geçebilmek için ulusal mevzuatın ne yönde düzenlenmesi gerektiği üzerine tespitler yapmaktır. Yapılan mevzuat analizi sonucunda Türk orman mevzuatının, ormansızlaşmayı azaltması bakımından henüz Kyoto Protokolü ve Paris Anlaşmasının yükümlülüklerini yerine getirebilecek düzeyde olmadığını söylemek mümkündür. Ancak bu, tam anlamıyla olumsuz ve yetersiz normların varlığı anlamına da gelmemektedir. Bu nedenle ulusal mevzuatın ormansızlaşma açısından uyumlaştırılması zor olmayacaktır. Bu konuda özellikle kanun bazında Çevre Kanunu, Orman Kanunu ve ilgili diğer tüm kanunlarda, “yetersiz düzenleme” sınırının altında kalan tüm kriterlere dikkat etmek şartıyla düzenlemelere gidilmesi gerekmektedir.