Eğitimsel Stratejik Planların İncelenmesi: Dezavantajlı Şehirlerdeki Tehditler ve Fırsatlar

Abstract

Stratejik planlar, eğitim örgütlerinde politikaların etkin bir şekilde uygulanmasına yardımcı olan yönetsel araçlardır. Bu araçlar sayesinde tehdit oluşturan unsurlar ortadan kaldırılabilmekte ve eğitimsel avantajlardan maksimum düzeyde yararlanılabilmektedir. Stratejik planlar özellikle dezavantajlı şehirler için birer yol haritası özelliği taşımaktadır. Bünyesinde pek çok dezavantajlı şehir bulunan bir ülke olarak Türkiye de uzun süredir eğitim alanında stratejik planlardan yararlanmaktadır. Ancak literatürde eğitim alanındaki stratejik planlarındaki tehditleri ve fırsatları inceleyen çalışmaların sınırlılığı dikkat çekicidir. Bu nedenle mevcut araştırmanın bu bileşenlerin kesişim noktasında yürütülmesi benimsenmiştir. Çalışmada nitel araştırma desenlerinden doküman incelemesi kullanılmıştır. Türkiye'deki dezavantajlı şehirlerin eğitim alanındaki stratejik planları MAXQDA 2020 kullanılarak incelenmiştir. Sonuçlar pek çok stratejik planın, özgünlükten uzak olup benzer ifadeler içerdiğini göstermektedir. Ayrıca yöneticilerin işe alımı-mesleki gelişim süreci, paydaş desteği, ailelerin-ebeveynlerin tutumları ve sosyo-kültürel faaliyetleri Türkiye'deki dezavantajlı şehirlerde eğitimi tehdit eden faktörler olarak öne çıkmaktadır. Buna karşın öğretmenlerin mesleki gelişimlerine verilen önem, hakkaniyete dayalı bir yaklaşımın benimsenmesi ve eğitim yatırımları bu şehirler için dikkat çeken fırsatlar arasında yer almaktadır. Araştırma stratejik planlar hakkında bazı çıkarımlar içermektedir.

Strategic plans are administrative tools that help implement policies in an effective fashion in educational organizations. Through these, elements of threatening sort can be eliminated, making a maximum use of educational advantages becomes possible. Strategic plans constitute a map particularly for disadvantaged cities. As a country with plentiful disadvantages, Turkiye has been benefiting from strategic plans in the field of education for a long time. Howbeit, the limited nature of the studies examining opportunities, and threats in educational strategic plans in the literature is striking. Thereupon, in the present research, an outlook was adopted at the intersection of these components. Document analysis, one of the qualitative research designs, was employed in the research. Educational strategic plans of disadvantaged cities in Turkiye are examined using MAXQDA 2020. Results show a fair number of strategic plans contain similar statements, which is considered a hindrance to authenticity. Moreover, factors regarding principal hiring-development process, stakeholder support, attitudes of families-parents, and socio-cultural activities come to the fore as a threat for education in the disadvantaged cities. However, the importance attached to the professional development of teachers, utilizing an equity-based approach, and educational investments are amongst the remarkable opportunities for those cities. The research contains several implications about the strategic plans as well.