BİR DENEYSEL ŞİİR İMKÂNI OLARAK SEYHAN ERÖZÇELİK'İN ŞİİRLERİNDE BARTIN AĞZI

Abstract

1980 kuşağı şairlerinden olan Seyhan Erözçelik, şiirlerindeki şekil ve dil sapmaları ile kendisine “farklı/orijinal” bir yer elde etmeye çalışmıştır. Bu sapmalar onun eserlerini pek çok noktada “deneysel şiir”e taşımaktadır. Erözçelik, şiirlerinde görülen deneysellik ile kuşağındaki diğer şairlerden farklı bir konumda durur. Seyhan Erözçelik'in şiirlerinde gördüğümüz deneysel unsurlardan birisi de Bartın ağzının kullanımıdır. Şair, memleketinin konuşma dilini şiire taşıyarak standart şiir dilinden farklı bir söyleyişi denemiştir. Çalışmamızda Erözçelik'in Bartın ağzı ile yazdığı bu şiirleri deneysel şiir bağlamında inceleyeceğiz.

Seyhan Erözçelik who is one of the poets of 1980 generation, has tried to get a “different/original” place in literature with his manner and language deviation in poetry. In many aspects these deviations make his poetry “experimental”. Experimental characteristics of Erözçelik's poetry makes his different other than poets of his generation. One of the other characteristics of Erözçelik's poetry is the usage of Bartın dialect. Erözçelik tries different utterance by using his hometown dialect. In our study, the poetry in Bartın dialect written by Erözçelik will be examined in the context of experimental poetry.