Kırsal Alanlarda Yaşayan Yerel Halkın Kırsal Turizme Bakışının Belirlenmesi: İznikve Orhangazi Kırsal Yerleşimlerine Yönelik Ampirik Bir Araştırma

Abstract

Alternatif turizm türleri incelendiğinde kırsal turizmin son yıllarda en fazla gelişim gösteren turizm türü olduğu görülmektedir. Öyle ki UNWTO verilerine göre kırsal turizm, Avrupa’dagenel olarak turizm sektöründe yıllık %2’lik artışa karşın %6 ‘lık bir artışla önemli bir turizm türü haline gelmiştir. Bunun en önemli sebeplerinin ise stresli metropol yaşamından kurtulma isteği ile günümüz insanının doğaya duyduğu ihtiyacın artması olduğu söylenebilir. Bu durum özellikle metropole yakın kırsal alanlara doğru yoğun bir turistik talep oluşturmaya başlamıştır.Ülkemizde de özellikle tatil zamanlarında kırsal alanlara yönelik gün geçtikçe daha da arttığı gözlenmektedir. Bu araştırmanın ana kütlesini İstanbul’a çok yakın destinasyonlar olan İznik ve Orhangazi ilçelerinin kırsal yerleşimleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise bu ilçelerin kırsal mahallelerinde yaşayan ve kolayda örnekleme yöntemiyle seçilmiş 229 kişidir.Bu bağlamda bu çalışma ile İznik ve Orhangazi bölgesinde yaşayan yerel halkın kırsal turizmin ekonomik, sosyal, kültürel ve çevresel etkilerine yönelik bakış açısı tespit edilmeye çalışılmıştır. Aynı zamanda kırsal turizme bakış açısının kırsal turizm faaliyetlerine verilecek destek üzerindeki açıklayıcı etkisi de incelenmiştir. Araştırma bulguları, kırsal turizmin sosyal etkilerinin yerel halk tarafından nispeten olumsuz algılandığını, algılanan boyutların yaş, eğitim ve kırsal turizm hakkında bilgi sahibi olup olmama değişkenlerine göre farklılaştığını ortaya koymaktadır. Kırsal turizme bakış açısının kırsal turizme verilen destek üzerinde de anlamlı bir açıklayıcılığa sahip olduğu belirlenmiştir.