MİLLİYETÇİ ROMANTİZM: ERİL BİR TUTKU OLARAK POPÜLER MİLLİYETÇİLİK

Abstract

Milliyetçilik yukarıdan/siyasi elitler/iktidarlar tarafından inşa edilen bir politik kurgu olmasına rağmen konu üzerinde yazanların da işaret ettikleri gibi, kurgular gerçeklerle, teori pratikle her zaman örtüşmez ve milliyetçiliğin toplum tarafından nasıl alımlandığı ve hangi dinamiklerle içselleştirilip, eylemlere uyarlandığı veya sürekliliğinin nasıl sağlandığı devletler tarafından kontrol altında tutulamaz. Milliyetçiliğin tek bir toplum içindeki çeşitliliği ve konjonktüre göre değişkenliği de bu kontrol edilemezliğin bir kanıtıdır. Bu yazıda popülist milliyetçilik bir ideoloji olarak değil bir söylem olarak ve tetiklediği duygusal eğilimler olarak ele alınmıştır. Milliyetçi romantizm bu duygusal eğilimlerin ifadesidir ve bu romantizm biçimi erillik, anti-entelektüalizm ve şiddet/militarizm gibi birbirine bağlı öğeleri içermekte olup, bu yazıda romantik milliyetçi eğilimler birbiriyle bağlantılı olan erilmerkezcilik, anti-entelektüalizm ve şiddet/militarizm bağlamında ele alınmıştır. Milliyetçi romantizm güçlü olma ve güçlü görünme çabası ile biçimlenen eril tutkulara dayanmaktadır. Bu çerçevede erkeksi değerler olarak şiddet ve militarizm yüceltilirken, erk(eklik)in kaybı olarak görülen düşünsel, etik ve estetik çabalar değersizleştirilmektedir. Eril değerlerin bu denli yüceltilmesi ve öne çıkıyor olması, sonuç olarak, iyi düzenlenmiş uygar bir toplumun oluşmasını olumsuz yönde etkilemektedir.