Examining the Relationship between External Influences Acceptance and Self-Alienation and General Well-Being from an Existential Social Work Perspective: Implications for Social Work Intervention

Abstract

Contemporary social work research highlights the detrimental effects of accepting external influence and self-alienation on psychological functioning, yet the relationships between these factors and general well-being require further investigation in social work science. This study examines the relationships between external effect acceptance, self-alienation, and general well-being among Turkish adults. Drawing on existential social work theory, we hypothesized that both external effect acceptance and self-alienation would negatively predict general well-being. Data were collected from 310 participants using the Authenticity Scale (external effect acceptance and self-alienation subscales) and the General Well-Being Scale. Structural equation modeling revealed that both external effect acceptance and self-alienation negatively predicted general well-being, with self-alienation showing a stronger negative effect compared to external effect acceptance. The two dimensions also demonstrated a strong positive association with each other. These findings highlight the differential impact of external effect acceptance and self-alienation on well-being and underscore the particular importance of addressing self-alienation in social work practice and interventions. The results contribute to the growing body of social work knowledge regarding authenticity-based interventions and provide empirical support for existential social work approaches to promoting psychological health.Çağdaş sosyal hizmet araştırmaları, dış etkiyi kabul etmenin ve kendine yabancılaşmanın psikolojik işlevsellik üzerindeki zararlı etkilerini vurgulamaktadır, ancak bu faktörler ile genel refah arasındaki ilişkilerin sosyal hizmet biliminde daha fazla araştırılması gerekmektedir. Bu çalışma, Türk yetişkinler arasında dış etkiyi kabullenme, kendine yabancılaşma ve genel iyi oluş arasındaki ilişkileri incelemektedir. Varoluşçu sosyal hizmet kuramına dayanarak hem dışsal etki kabulünün hem de kendine yabancılaşmanın genel iyi oluşu olumsuz yönde yordayacağı varsayılmıştır. Otantiklik Ölçeği (dışsal etki kabulü ve kendine yabancılaşma alt ölçekleri) ve Genel İyi Oluş Ölçeği kullanılarak 310 katılımcıdan veri toplanmıştır. Yapısal eşitlik modellemesi hem dış etki kabulünün hem de kendine yabancılaşmanın genel iyi oluşu olumsuz yönde yordadığını, kendine yabancılaşmanın dış etki kabulüne kıyasla daha güçlü bir olumsuz etki gösterdiğini ortaya koymuştur. Bu iki boyut aynı zamanda birbirleriyle güçlü bir pozitif ilişki göstermiştir. Bu bulgular, dışsal etki kabulü ve kendine yabancılaşmanın refah üzerindeki farklı etkisini vurgulamakta ve sosyal hizmet uygulamalarında ve müdahalelerinde kendine yabancılaşmanın ele alınmasının özel öneminin altını çizmektedir. Sonuçlar, otantiklik temelli müdahalelere ilişkin artan sosyal hizmet bilgisine katkıda bulunmakta ve psikolojik sağlığı geliştirmeye yönelik varoluşçu sosyal hizmet yaklaşımları için ampirik destek sağlamaktadır.