Türkçenin Eğitimine Emek Verenler

Abstract

Dil, insanlar arasında iletişim kurmayı, duygu ve düşüncelerini aktarmayı sağlayan, sürekli değişen, gelişen, kendine özgü kuralları olan bir anlaşma aracıdır. Türkçe 250-300 milyon civarında insan tarafından konuşulmaktadır. Bu, Türkçenin gücünü ve sürekliliğini göstermektedir. Türkçenin ilk yazılı metinleri 8. ve 9. yüz yılda Orhun Abideleriyle başlamış ve günümüze kadar zenginleşerek devam etmiştir. Türk dilinin dönemlerini bakıldığında Eski Türkçe Dönemi (Orhon Türkçesi, Uygurca), Orta Türkçe Dönemi (Karahanlıca, Harezmce, Çağatayca, Kıpçakça, Eski Anadolu Türkçesi) ve Meşrutiyet Dönemi'nden Cumhuriyet Dönemi'ne uzanan süreçlerdeki değişim dikkat çeker. Bu dönemlerde yazılan eserler toplumun kültürünü, değerlerini, sosyal durumunu, maddi, manevi değerlerini, yaşayış tarzını yansıtmaktadır. Türkçe geçirdiği her döneminde zenginleşerek güçlenerek varlığı sürdürmeye devam etmektedir. Bir toplumun varlığını devam ettirebilmesi dilinin önemini bilip onu korumasıyla mümkündür. Bu nedenle Eski Türk Dili Dönemi'nden itibaren günümüze kadar olan dil zenginliklerini bilmek, korumak, geliştirmek gereklidir. Çünkü dil ve kültür bir bütündür. Bu düşünceden hareketle Türk diliyle ve Türkçe eğitimiyle ilgili bilim insanları birçok çalışma yapmıştır. Geçmişten günümüze yazıtlar, sözlükler, ansiklopediler, çeşitli kitaplar yazılmış, taranmış, incelenmiştir. Tanıttığımız bu eser Türk diline emeği geçen şahsiyetlerin hayatı ve eserleri hakkında bilim insanları tarafından yazılan makaleler bir araya getirilerek ansiklopedik bir eser oluşturulmuştur. Eser alanında yapılan ilk çalışma ve ilk deneme olması bakımından da önem taşımaktadır. “Türkçenin Eğitimine Emek Verenler” adlı ansiklopedik eserin araştırmacılara yardımcı, okuyuculara yararlı olması amaçlanmıştır. Başta Prof. Dr. Osman MERT olmak üzere emeği geçen tüm bilim insanlarına teşekkürlerimizi sunmayı bir borç bilir, Türk diliyle ilgili çalışmalarının devamını temenni ederiz.

Language is a tool for communication, enabling people to convey their emotions and thoughts. It is constantly evolving, developing, and governed by its unique rules. Turkish is spoken by approximately 250-300 million people, demonstrating its strength and continuity. The earliest written records of Turkish date back to the 8th and 9th centuries with the Orkhon Inscriptions, and it has continued to enrich and evolve over time. Examining the periods of the Turkish language reveals significant transitions: the Old Turkish Period (Orkhon Turkish, Uighur), the Middle Turkish Period (Karahanid, Khwarezmian, Chagatai, Kipchak, Old Anatolian Turkish), and the changes from the Constitutional Era to the Republican Era. Works written in these periods reflect the culture, values, social status, material and spiritual assets, and lifestyle of society. Turkish has strengthened and enriched itself during every phase, ensuring its continuity. The survival of a society depends on recognizing the importance of its language and protecting it. Therefore, it is necessary to acknowledge, preserve, and develop the linguistic richness that has existed from the Old Turkish Period to the present day. Language and culture are inseparable. With this understanding, many scholars have conducted extensive studies on the Turkish language and Turkish education. From the past to the present, inscriptions, dictionaries, encyclopedias, and various books have been written, analyzed, and researched. The work we are introducing is an encyclopedic compilation of articles written by scholars about the lives and works of individuals who have contributed to the Turkish language. This publication is significant as it represents the first attempt in its field. The encyclopedic work titled "Contributors to Turkish Education" aims to assist researchers and benefit readers. We extend our gratitude to all the scholars, especially Prof. Dr. Osman MERT, who contributed to this work, and we hope that studies on the Turkish language will continue to flourish.