On the etymology of the Turkic verb söylä- ‘to speak, to say’

Abstract

söylä- ‘söylemek, demek, konuşmak’ fiili tamamıyla olmasa da kısmen daha eski sözlä- fiilinin yerini alarak Orta Türkçede ortaya çıkar. Bundan dolayı kimi bilim adamları ya söylä- fiilinin sözlä- fiilinin fonolojik bir varyantı olduğu düşüncesine yakın durmuşlar ya da sög* gibi taban arayarak izahlarını bu farazi taban üzerine kurmuşlardır. Aslında yeni sözcük Eski Türkçe döneminin son zamanlarında ortaya çıkan savla- ‘konuşmak, söylemek’ fiiline dayanmaktadır.

In Middle Turkic, there appears the verb söylä- ‘to speak, to say’, which partially (but not entirely) supplants the older variant sözlä-. Therefore, some scholars are inclined to either believe the idea that the latter is actually a phonological variant of the former or seek a root like *sög, a hypothetical base on which they can establish their interpretations. In fact, the latter form descends from another verb appearing in the late times of the Old Turkic period, which is savla- ‘to talk, to tell’.