Y Kuşakta Evlilik ve Çocuk Sahibi Olmanın Anlamı Üzerine Sosyolojik Bir Değerlendirme

Abstract

Son yıllarda Türkiye’de boşanma oranlarındaki artış, evlenme yaşındaki yükselme ve çocuk sahibi olma oranlarındaki düşüş yeni neslin aile kurumuna bakışını anlamayı önemli hale getirmiştir. Bu çalışmada, 1981-1999 yılları arasında doğan Y kuşağı bireylerinin evlilik ve çocuk sahibi olmaya ilişkili düşünceleri ve anlam dünyaları ele alınmaktadır. Nitel yöntemin kullanıldığı bu araştırma tek vaka çalışması olarak tasarlanmıştır ve araştırmanın katılımcılarını Bartın ilinde yaşayan eğitim sektöründe çalışan 15 öğretmen ve akademisyen oluşturmaktadır. Bu katılımcılardan derinlemesine görüşme tekniği ile veri toplanmıştır. Elde edilen veriler MAXQDA 24 programıyla analiz edilmiştir. Araştırmada Y kuşak katılımcıların evlilik konusunda olumlu düşündükleri ve büyük kısmının evliliği “hayatı paylaşma” olarak gördükleri sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların çocuk sahibi olma kararında ise ekonomik koşullar ve psikolojik hazırlık en kritik faktörler olarak öne çıkmıştır. Araştırma bulguları Y kuşağının evlilik ve ebeveynliğe yönelik yaklaşımlarının bireysel irade, ekonomik koşullar ve kültürel normların etkileşimiyle şekillendiğini göstermektedir. Bir zamanlar kolektif ve zorunlu beklenti olan evlilik, artık geleneksel aile baskılarının önemli ölçüde zayıfladığı, bireysel tercihlere dayalı bir alan haline gelmiştir. Politika düzeyinde bakıldığında ise ekonomik güvenliğin güçlendirilmesi, ücretli ebeveyn izninin genişletilmesi, çocuk bakım altyapısının iyileştirilmesi ve sosyal düzenlemelerin uygulanması, genç yetişkinlerin evlilik ve çocuk sahibi olma kararlarını destekleyebilir görünmektedir.