Kümülatif travma ile psikolojik esneklik arasında sürekli umut ve öz şefkatin aracı rolü

Abstract

Kümülatif travma, bireylerin birden fazla travmatik yaşantıya maruz kalması olarak açıklanmaktadır. Bireyleri psikolojik, fiziksel ve bilişsel olarak zorlayan yaşam olayları karşısında iyileştirici faktörlerin önemi ortaya çıkmaktadır. Bu bağlamda psikolojik esneklik, sürekli umut ve öz şefkat kavramlarının ele alındığı bu çalışmada ''kümülatif travma ile psikolojik esneklik arasında sürekli umut ve öz-şefkatin aracı rolü'' incelenmiştir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubunu amaçlı örnekleme yoluyla ulaşılmış olan 309 kişi oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında Kümülatif Travma Ölçeği, Psikolojik Esneklik Ölçeği ve Sürekli Umut Ölçeği ve Öz-Anlayış Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu ve aracılık analizinden yararlanılmıştır. Ayrıca gruplar arası farklılıkların analizinde T-testi, betimsel analizlerde de frekans, yüzde hesaplamalarıyla birlikte ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda kümülatif travma ile psikolojik esneklik arasında hem sürekli umudun hem de öz şefkatin aracı role sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Değişkenler arası ilişkiler incelendiğinde kümülatif travma ile öz şefkat arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Buna karşın kümülatif travma deneyimi ile sürekli umut arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu bağlamda sürekli umudu oluşturan alternatif yollar bulabilme ve bu yollar için eyleyici düşüncelere sahip olabilme boyutları öne çıkmaktadır.

Cumulative trauma is explained as individuals being exposed to more than one traumatic experience. The importance of healing factors emerges in the face of life events that challenge individuals psychologically, physically and cognitively. In this context, the concepts of psychological flexibility, enduring hope and self-compassion were discussed in this study, and the "mediating role of enduring hope and self-compassion between cumulative trauma and psychological flexibility" was examined. Relational screening model was used in the research. The study group consists of 309 people who were reached through purposeful sampling. Within the scope of the study, the Cumulative Trauma Scale, Psychological Resilience Scale, Continuous Hope Scale and Self-Compassion Scale were used. Pearson Product Moment Correlation and mediation analysis were used in the analysis of the data obtained. In addition, T-test was used in the analysis of differences between groups, and mean and standard deviation values were calculated along with frequency and percentage calculations in descriptive analyses. As a result of the research, it was concluded that both trait hope and self-compassion have a mediating role between cumulative trauma and psychological flexibility. When the relationships between variables were examined, a negative significant relationship was found between cumulative trauma and self-compassion. On the other hand, a significant positive relationship was found between cumulative trauma experience and trait hope. In this context, the dimensions of being able to find alternative ways that create constant hope and having active thoughts for these ways come to the fore.