İkinci Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Dijital Öykülerin Yazma Motivasyonuna Etkisi

Abstract

Bu çalışmada, dijital öykülerin ikinci dil olarak Türkçe öğrenen öğrenicilerin yazma motivasyonuna etkisini belirlemek amaçlanmıştır. Çalışma nitel ve nicel veri toplama ve analiz yöntemlerinin birlikte kullanıldığı karma yöntem ile yürütülmüştür. Nicel veri toplama kapsamında zayıf deneysel desenlerden tek grup ön test/son test desenine göre çalışma gerçekleştirilmiştir. Nitel veri toplama kapsamında ise yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemini Bartın Üniversitesi Türkçe Öğretim Uygulama ve Araştırma Merkezinde (TÖMER) B1 seviyesinde ikinci dil olarak Türkçe öğrenimi gören 20 uluslararası öğrenici oluşturmaktadır. Sekiz ders boyunca öğrenicilerin dijital öyküler oluşturdukları bu çalışmada, öğrenicilerin yazma motivasyonlarını belirlemek amacıyla “Yabancı Dil Olarak Türkçe Yazma Motivasyonu Ölçeği” ön test/son test olarak uygulanmıştır. Ayrıca öğrenicilerin dijital öykü materyaline yönelik motivasyonlarını belirlemek için çalışma bitiminde Öğretim Materyalleri Motivasyon Anketi (ÖMMA) uygulanmıştır. Yapılan analizler neticesinde deney grubuna uygulanan yazma motivasyonu ölçeğinin ön test ve son test sonuçları arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. ÖMMA ve öğrenici görüşmelerinde ise deney grubunun dijital öykülerle yazmayı sevdikleri, ilginç buldukları, mutlu oldukları, zevk aldıkları ve motive oldukları belirlenmiştir. Bununla birlikte birkaç öğrenici yazmaya yönelik isteksizliğini sürdürse de dijital öykülerin süreci kolaylaştırdığı görüşüne de katılmıştır. Araştırmanın bulguları dijital öykülerin yazma sürecinde öğrenicilerin motivasyonlarını artırabileceğini ve ikinci dil olarak Türkçe öğretiminde etkili bir araç olabileceğini göstermektedir.