Türkiye’deki Suriyeli mültecilerin eğitimi: uygulamadan yansıyanlar

Abstract

Günümüz dünyasının en önemli sorunlarından biri savaşlar ve savaşların kaçınılmaz sonuçları arasında yer alan mültecilik sorunudur. Türkiye, sahip olduğu coğrafi konumdan ötürü dünyada en çok mülteci nüfusu barındıran ülkelerden biridir. Bu mültecilerin büyük bir çoğunluğunu ise sayıları yaklaşık üç buçuk milyonu bulan Suriyeli mülteciler oluşturmaktadır. Mültecilerin barınma ve beslenme gibi temel ihtiyaçlarının yanı sıra eğitim ihtiyaçları da Türkiye tarafından büyük bir özveri ile yerine getirilmeye çalışılmaktadır. Bu çalışmada Türkiye'de bulunan Suriyeli mülteci çocuklara eğitim veren Türk öğretmenlerin görüşlerinin alınması ve mülteci çocukların eğitimine yönelik çeşitli öneriler getirilmesi amaçlanmıştır. Nitel araştırma yöntemine göre tasarlanan bu çalışmada veriler, yarı-yapılandırılmış görüşmelerle toplanmış, veri toplama aracı olarak ise araştırmacılar tarafından geliştirilen ve on beş sorudan oluşan görüşme formu kullanılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler ise içerik analizi ile analiz edilmiştir. Çalışmada, mülteci çocuklara eğitim veren öğretmenlerin daha önce mültecilik ile ilgili bir bilgiye sahip olmadıkları, lisans eğitimleri süresince mülteci eğitimine yönelik uzun ve nitelikli bir eğitim sürecinden geçmeyip sadece mezun olduktan hemen sonra iki haftalık bir eğitimle mülteci çocuklara eğitim verdikleri, eğitim ortamında Suriye uyruklu diğer öğretmenler ile kurulan iletişimde cinsiyetin önemli bir engel teşkil ettiği, kültürel farklılıkların ve eğitim sistemi farklılıklarının mülteci çocukların eğitiminde diğer önemli engeller arasında olduğu, öğrencilerin pek çoğunda akran zorbalığı gibi şiddete dayalı davranış bozukluklarının ve psikolojik sorunların görüldüğü, özellikle de çatışma ortamına tanıklık etmiş öğrencilerin duygusal ihtiyaçlarının giderilmesinin gerektiği gibi bulgulara ulaşılmıştır.