Anlambilim teorilerindeki temel ve yan anlam kavramları ve anlambilim-çeviribilim ilişkisi

Abstract

Bu çalışma anlambilim teorilerindeki düz ve yan anlam kavramlarını ele almakta ve anlambilimin çeviribilim açısından yerini sorgulamaktadır. Bu bağlamda, çalışmada öncelikle Ferdinand De Saussure’un yapısal dilbilim üzerine çalışmalarından yola çıkılarak, bununla ilgili “gösteren”, “gösterilen”, “gönderge”, “gönderim” ve “mana” gibi bazı kavramlar okuyucuya tanıtılmıştır. Düz ve yan anlam kavramlarını iyi anlayabilmek için, bu noktaların kavramların incelenmesi gerekmektedir. Ayrıca, düz ve yan anlam kavramlarıyla ilgili bilim insanlarının kuramları yukarıdaki kavramlar açıkça bir şekilde anlaşılırsa anlam kazanabilir. Bu noktalar ve kavramlar çeviribilim anlambilim arasındaki ilişkinin anlaşılması açısından da önem taşımaktadır.

This paper aims to deal with the concepts of denotation and connotation in semantic theories and question the position of semantics in terms of translation studies. In this context, the study first introduces the reader theories regarding denotation and connotation in relation to Ferdinand De Saussure’s research upon structural linguistics as well as concepts such as “signifier”, “signified”, “referrant”, “reference” and “sense.” To understand concepts of denotation and connotation well, these concepts must be investigated. Besides, it is thought that theories of scholars related to denotation and connotation are meaningful if above mentioned concepts are understood clearly. These concepts are also of importance to understand the relation between semantics and translation studies.