KAMU PERSONELİNİN EVLİLİK VE ÇOCUK TERCİHİ ÜZERİNE BİR ANALİZ: BARTIN ÖRNEĞİ

Abstract

Bu çalışmanın amacı, kamu personelinin evlilik ve çocuk sahibi olma tercihlerinin incelenmesidir. Son yıllarda nüfusa ilişkin veriler devletleri doğurganlık oranlarını artırmaya yönelik politika geliştirmeye yönlendirmektedir. Türkiye’de de evlilik ve çocuk sayısını artırmayı hedefleyen çeşitli politikalar yürütülmektedir. Evlilik ve çocuk sahibi olma tercihlerinin; bireylerin eğitim düzeyi, çalışma durumu, göç deneyimi ve kentleşme gibi çok sayıda sosyoekonomik faktörden etkilendiği bilinmektedir. Kamu personeli, yüksek eğitim düzeyine sahip ve çoğunlukla farklı şehirlerde çalışma amacıyla ikamet eden önemli bir toplumsal grubu oluşturmaktadır. Anket yöntemiyle yürütülen bu çalışmada, 2023 ve 2024 yıllarında doğurganlık oranının en düşük olduğu il olan Bartın seçilmiştir. Araştırma kapsamında, kamu personelinin evlilik ve çocuk tercihlerinin yanı sıra bu tercihleri etkileyen faktörler ile mevcut politikalar ve bu politikalara ilişkin beklentiler analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, kamu personeline yönelik teşvik politikalarının evlilik oranları ve çocuk sayısında artışa katkı sağlayabileceğini göstermektedir. Ayrıca, ekonomik faktörlerin yanı sıra çocuk bakımına ilişkin kaygıların ve bu konuda duyulan destek ihtiyacının da bireylerin kararlarını etkilediği anlaşılmaktadır. Cinsiyet, yaş, medeni durum, evlilik düşüncesi, mevcut çocuk sayısı, çocuk sahibi olma isteği, eşin çalışma durumu ve çocuğa ücretsiz bakım sağlayabilecek bir kişinin varlığı gibi değişkenlerin, evlilik ve çocuk sahibi olma tercihleri üzerinde anlamlı etkiler oluşturduğu belirlenmiştir. Çalışma, Bartın ili özelinde yürütülmesi ve kamu personeline odaklanması açısından literatüre özgün bir katkı sunmaktadır.