The position of localization literature (1998-2024) in Türkiye

Abstract

Localization is a (sub-)field within Translation Studies via the efforts of agents of localization who invest their capital and time in specializing within localization. This study aims to evaluate the development, position and significance of localization as a (sub-)field within Translation Studies in Türkiye. The research encompasses academic contributions from translation scholars, students, and other related disciplines, focusing on the evolution of localization literature since the 1990s. Methodologically, authors employ both quantitative and qualitative approaches, grounded in socio-cultural approaches and its notions like Bourdieusian translation sociology (agency) and Even-Zohar’s framework (culture planning) analyze the role of localization agents in enhancing cultural production and establishing a Turkish localization academic repertoire, namely, Turkish localization literature. Key findings indicate that Turkish localization literature has grown significantly since 2010s, with 125 studies identified, across various academic levels, with a notable emphasis on the interdisciplinary nature of localization, linking it to other interdisciplinary fields like Media Studies and Marketing. A significant portion of the literature focuses on various localization types and modes, including Video Game Localization, Website Localization, and Software Localization, showcasing diverse applications of localization practices in an academic discourse. Authors conclude that localization also

Yerelleştirme, yerelleştirme alanında uzmanlaşmak için sermaye ve zaman harcayan yerelleştirme eyleyenlerinin çabalarıyla Çeviribilim içinde güncelliğini koruyan bir (alt-)alandır. Bu çalışma, Türkiye’de yerelleştirmenin Çeviribilim içinde bir alt alan olarak gelişimini, konumunu ve önemini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Çeviribilim akademisyenleri, öğrencileri ve diğer ilgili disiplinlerden akademik katkıları kapsamakta ve 1990’lardan bu yana yerelleştirme literatürünün gelişimine odaklanmaktadır. Yazarlar, yöntemsel olarak, Bourdieucu çeviri sosyolojisi (eyleyenlik) ve Even-Zohar’ın kültürel çerçevesi (kültür planlaması) gibi sosyo-kültürel yaklaşımlara dayanan nicel ve nitel odaklı yaklaşımları harmanlayarak yerelleştirme eyleyenlerinin kültürel üretim faaliyetlerini geliştirmedeki ve Türk yerelleştirme akademik repertuarını, yani Türk yerelleştirme literatürünü oluşturmadaki rolünü eyleyen odaklı bir perspektiften analiz etmektedir. Temel bulgular, 2010’lardan bu yana Türk yerelleştirme literatürünün önemli ölçüde büyüdüğünü, çeşitli akademik düzeyde yürütülen 125 çalışmanın tespit edildiğini, yerelleştirmenin disiplinler arası doğasına dikkat çekildiğini ve Medya Çalışmaları ve Pazarlama gibi diğer disiplinler arası alanlarla ilişkilendirildiğini göstermektedir. Literatürün önemli bir kısmı, Video Oyunu Yerelleştirmesi, Web Sitesi Yerelleştirmesi ve Yazılım Yerelleştirmesi gibi çeşitli yerelleştirme türlerine ve modlarına odaklanmakta ve yerelleştirme uygulamalarının akademik söylemdeki çeşitli uygulamalarının ortaya konduğunu göstermektedir. Yazarlar, yerelleştirmenin Türkiye’de kültürel planlama ve kültürel ilerleme için kritik bir araç olarak hizmet ettiği sonucuna varmaktadır.