ORMAN ENDÜSTRİ MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ LİSANS EĞİTİMİNDE YAPAY ZEKÂNIN KULLANIMI: POTANSİYELLER, ZORLUKLAR VE GELECEK YOL HARİTASI

Abstract

Orman Endüstri Mühendisliği bölümlerinde “lisans eğitimi”, öğrencilere orman kaynaklarının sürdürülebilir yönetimi, orman ürünlerinin işlenmesi ve üretimi, kalite kontrolü ve endüstriyel süreçlerin optimizasyonu gibi konularda derinlemesine bilgi ve beceriler kazandırmayı hedefler. Yapay zekânın bu alandaki eğitime entegrasyonunun, hem eğitim metodolojilerinde hem de endüstriyel uygulamalarda yeni potansiyeller sunması beklenilirken, aynı zamanda önemli zorlukları da beraberinde getirebileceği düşünülmektedir. Bu çalışmada, orman endüstri mühendisliği bölümünde yapay zekânın kullanımı ile ilgili potansiyeller, zorluklar ve gelecek için bir yol haritası sunulması amaçlanmıştır. Bunun yanı sıra, alanındaki literatüre bu konuda katkı sunmak, mevcut durumu analiz etmek, gelecekteki araştırma ve uygulamalar için bir altlık oluşturmak da çalışmanın amaçlar arasındadır. Araştırmada verileri elde etmek için “anket yöntemi” kullanılmıştır. Bunun için, öğrenci ve öğretim elemanlarına ayrı ayrı anketler hazırlanmış ve uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, hem öğrencilerin hem de öğretim elemanlarının yapay zekâya ilişkin algıları genel olarak olumlu olmakla birlikte, belirli ölçüde temkinli bir yaklaşım sergiledikleri görülmektedir. Öğrenciler, yapay zekânın öğrenme materyallerini daha erişilebilir hale getirmesi, kişiselleştirilmiş öğrenme deneyimleri sunması ve mesleki gelişime katkı sağlaması açısından güçlü bir potansiyele sahip olduğunu ifade etmiştir. Öğretim elemanları ise yapay zekâ tabanlı araçların ders materyali geliştirme, öğrenmeyi kolaylaştırma ve kariyer fırsatlarını artırma yönünde önemli katkılar sunabileceğini belirtmiştir. Bununla birlikte, her iki grup da etik, gizlilik ve kritik düşünme becerilerinde olası zayıflamalara ilişkin endişelerini dile getirmiştir. Bu sonuçlar, yapay zekânın eğitim süreçlerine entegrasyonunun pedagojik katkılarının yanı sıra, etik ve yönetsel boyutlarda da dikkatli planlamalar gerektirdiğini ortaya koymaktadır.

Undergraduate education in Forest Industrial Engineering departments aims to provide students with in-depth knowledge and skills in topics such as the sustainable management of forest resources, the processing and production of forest products, quality control, and the optimization of industrial processes. While the integration of artificial intelligence into education in this field is expected to offer new potential in both educational methodologies and industrial applications, it is also believed that it may present significant challenges. This study aims to present the potential, challenges, and a roadmap for the future of the use of artificial intelligence in the Forest Industrial Engineering department. Furthermore, the study aims to contribute to the literature on this topic, analyse the current situation, and establish a framework for future research and applications. A survey method was used to collect data in the study. For this purpose, separate surveys were prepared and administered to students and faculty. The findings indicate that while both students and faculty have generally positive perceptions of artificial intelligence, they also exhibit a somewhat cautious approach. Students expressed that AI has strong potential to make learning materials more accessible, provide personalized learning experiences, and contribute to professional development. Faculty members, on the other hand, stated that AI-based tools could significantly contribute to improving course materials, facilitating learning, and enhancing career opportunities. However, both groups expressed concerns about potential impairments in ethics, privacy, and critical thinking skills. These results demonstrate that integrating AI into educational processes requires careful planning in ethical and administrative dimensions, in addition to its pedagogical benefits.