el-Mizzî''nin hadîs ilmi'ndeki yeri

Abstract

Cemâluddîn el-Mizzî (ö. 742/1341), devrinin mümtâz şahsiyetlerinden ve âlimlerinden olan ve hâlâ da fikirleri ve ilmî derinlikleri kuşku götürmeyen İbn Teymiyye (ö. 728/1327), Zehebî (ö. 748/1347) gibi şahsiyetlere hocalık yapmıştır ayrıca Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azim adlı eserin müellefi İbn Kesir’in (ö. 774/1372) ise hem hocası hem de kayınpederidir. Devrinin en meşhûr ilim meclisi olan Dâru’l- Hadîsi’l- Eşrefiyye’de vefatına kadar hocalık yapmış, kendini çekemeyen fitnecilerin, kıskançlıklarına; devrinin zâlim ve zorba idârecilerinin tecrîd ve tazyiklerine rağmen hak bildiği davasından asla taviz vermemiş, mücâdelesinden bir an bile geri durmamıştır. Tehzîbu’l-Kemâl fî Esmâi’r-Ricâl adlı eserini tamamladıktan sonra, maddî açıdan sıkıntılar çekmiş, kendi el yazısıyla yazdığı orijinal nüshayı satmak zorunda kalmıştır. Kendisine nisbet edilen onlarca eser içinden Tehzîbu’l-Kemâl fî Esmâî’r-Ricâl (35 Cilt) ve Tuhfetu’l-Eşrâf bi Ma’rifeti’l-Etrâf adlı meşhûr iki eseri tahkikli olarak neşredilerek araştırmacıların hizmetlerine sunulmuştur. Yüce Allah, Mizzî, İbn Teymiyye, Zehebî gibi daha nice âlimlerin ilimlerinden istifade etme lütfunu esirgemesin.