Çocuk ve Ergenlerde Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğunun Yönetiminde Guanfasin: Bir Türkiye Polikliniğinden Bulgular

Abstract

Amaç: Bu kısa rapor, çocuk psikiyatrisi polikliniğimizde dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu (DEHB) tanısı almış ve uzatılmış salınımlı (ER) guanfasin reçete edilmiş Türk çocuk ve ergenlerin tedavi sürecine dair deneyimlerimizi özetlemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Veriler, DEHB tanısı almış ve ER guanfasin kullanmış çocuk ve ergen hastaların hasta kayıtlarının geriye dönük olarak incelenmesiyle elde edilmiştir. Bulgular: Yaşları 8 ile 17 arasında değişen 23 hastanın (18 erkek, 5 kız) klinik verileri analiz edilmiştir. Çalışmada hastaların demografik özellikleri, gelişimsel değerlendirmeleri, eşlik eden ek psikiyatrik tanılar, başvuru şikayetleri, önceki tedavi öyküleri, başlangıçtaki tedavi yanıtları ve yan etkileri, guanfasin tedavisine başlama veya mevcut tedaviye eklenme endikasyonları, tedavi sonuçları ve guanfasin ile ilişkili yan etkiler ile gerektiğinde tedavinin kesilme nedenleri incelenmiştir. Sonuç: Bu ön rapor, guanfasinin DEHB tedavisinde iyi tolere edildiğini, güvenli ve etkili olduğunu göstermektedir. Guanfasinin, DEHB semptomlarını hafifletmenin yanı sıra, irritabilite, karşıt olma-karşı gelme davranışları, agresif davranışlar ve tikleri azaltmada da etkili olduğu görülmüştür. Özellikle DEHB’ye eşlik eden birden fazla nörogelişimsel bozukluğu olan çocuklarda olumlu sonuçlar gözlemlenmiştir.Objective: This brief report aims to summarize our outpatient child psychiatry clinic’s experience regarding extended release (ER) guanfacine use in the help-seeking Turkish Attention Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD) children and adolescents. Methods: Data were gathered through a retrospective review of patient records from our database, focusing on children and adolescents diagnosed with ADHD who had been prescribed ER guanfacine. Results: The clinical data of 23 patients (18 males and 5 females) aged 8 to 17 years were analyzed, focusing on their demographic characteristics, developmental assessments, comorbid psychiatric diagnoses, initial psychiatric complaints, history of previous treatments, initial treatment responses and side effects, indications for initiating or augmenting treatment with guanfacine, therapeutic outcomes, and adverse effects associated with guanfacine, and the reasons for discontinuation when applicable. Conclusion: This preliminary report suggests that guanfacine is well-tolerated, safe, and effective in alleviating ADHD-related symptoms, as well as reducing irritability, oppositional defiance, aggressive behaviors, and tics in children with ADHD comorbid multiple neurodevelopmental disorders.