Adalet Ağaoğlu'nda bir anlatım tekniği olarak kurgu sorunları

Abstract

Türk edebiyatının, kurgu sorunları üzerine titizliğiyle de bilinen, önemli isimlerinden Adalet Ağaoğlu (d.1929) romanlarının tümünde yazar profiliyle öne çıkan, ya da otobiyografik göndermeli farklı roman kişilerine yer vermek suretiyle; okurunu hem sanat anlayışına, hem de roman yazış sürecine tanık ettirir. Yazsonu (1980), Hayır… (1987) ve Romantik Bir Viyana Yazı’nda (1993) meslekleriyle var olan ve roman sanatıyla ilgilenen bu kişilere yer verilmesi, Adalet Ağaoğlu’nun eserlerine ve roman sanatına yönelik tartışmaların, düşüncelerin ortaya çıkmasına sebep olur. Hayır…’ın kişilerinden olan Yazar, Ağaoğlu’nun romancı kimliğiyle çakışan sanat anlayışına sahipken; Yazsonu’nun iki anlatıcısından biri olan Yazar, Ağaoğlu ile birçok bakımdan benzerlik gösterir. Romantik Bir Viyana Yazı’nda ise okurla doğrudan konuşan sesin sahibi olan Ağaoğlu, klâsik yapıdaki roman sanatına ironik bir yaklaşım sergiler. Bu çalışmada, anılan üç eserde yazar kimliğiyle yer alan anlatıcı profilleri üzerinden, Ağaoğlu’nun kurguyu sorunsallaştırma biçimleri çözümlenecektir.

Adalet Agaoglu (birth 1929), who is an impor-tant name in Turkish Litearature known with her me-ticulous approach to fictional problems, makes her readers become witnesses both to her approach to art and to the process of writing the novel by coming out as a novelist or by using characters in novels with auto-biographic references. The placement of characters of this sort, who exist with their jobs and who deal with the art of writing novels, in Yazsonu (1980), Hayır...(1987) and Romantik Bir Viyana Yazı (1993), resulted with the appearance of discussions and ideas about the works of Adalet Agaoglu and the art of writing novels. The writer, who is a character in Hayır..., has an arti-stic view which is different from the novelist identity of Agaoglu, whereas the writer, who is one of the two narrators ofYazsonu, looks similar to Agaoglu in may ways. In Romantik Bir Viyana Yazı Agaoglu, who is the owner of the voice which directly talks to the reader, shows an ironic approach to the art of novel writing which has a classical structure. In this study, the ways in which Agaoglu work on the problems of fiction will be evaluated through the three mentioned pieces.