Spor hizmeti veren kamu çalışanlarının yapay zekâ okuryazarlığı ile dijital araçlarla informal öğrenme yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Yapay zekâ teknolojileri, kamu kurumlarında yürütülen hizmet süreçlerini dönüştürmekte ve çalışanların bu teknolojilere yönelik bilgi, farkındalık ve kullanım yeterliliklerini önemli hâle getirmektedir. Yapay zekâ okuryazarlığı; bireylerin yapay zekâ sistemlerini anlama, değerlendirme, etik boyutlarını kavrama ve bilinçli biçimde kullanabilme yeterliliklerini ifade etmektedir. Dijital araçlarla gerçekleştirilen informal öğrenme ise bireylerin resmî eğitim ortamları dışında dijital platformlar aracılığıyla bilgi ve beceri geliştirme süreçlerini kapsamaktadır. Bu iki değişken arasındaki ilişkinin incelenmesi, spor hizmeti veren kamu çalışanlarının dijital dönüşüme uyum sürecini anlamada önemli bir kuramsal çerçeve sunmaktadır. Bu araştırmada, spor hizmeti veren kamu çalışanlarının yapay zekâ okuryazarlık düzeyleri ile dijital araçlar aracılığıyla gerçekleştirdikleri informal öğrenme yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli doğrultusunda yürütülmüştür. Araştırma grubunu Bartın, Kastamonu ve Karabük Gençlik ve Spor İl Müdürlüklerinde görev yapan toplam 365 personel (161 kadın, 204 erkek) oluşturmaktadır. Örneklem seçiminde kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Yapay Zekâ Okuryazarlığı Ölçeği ve Dijital Araçlarla İnformal Öğrenme Yeterlilikleri Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Pearson korelasyon analizi ve regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre yapay zekâ okuryazarlığı ve dijital araçlarla informal öğrenme yeterlilikleri; cinsiyet, medeni durum, çalışılan birim ve meslekte çalışma süresine göre anlamlı farklılık göstermemektedir (p>.05). Buna karşın her iki değişkenin eğitim düzeyine göre anlamlı biçimde farklılaştığı belirlenmiştir (p<.05). Pearson korelasyon analizi sonuçları, yapay zekâ okuryazarlığı ile dijital araçlarla informal öğrenme yeterlilikleri arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir (r=,684; p<.001). Regresyon analizi sonucunda ise yapay zekâ okuryazarlığının dijital araçlarla informal öğrenme yeterliliğini anlamlı düzeyde yordadığı ve varyansın %47'sini açıkladığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, spor hizmeti veren kamu çalışanlarının yapay zekâ okuryazarlık düzeylerinin dijital araçlar aracılığıyla sürdürdükleri informal öğrenme süreçleriyle güçlü biçimde ilişkili olduğu ve yapay zekâ okuryazarlığının dijital yeterliliklerin gelişiminde önemli bir belirleyici olduğu ortaya konulmuştur.Artificial intelligence technologies are increasingly transforming service processes in public institutions and reshaping the competencies required from employees. In this context, artificial intelligence literacy refers to individuals' ability to understand the fundamental principles of AI systems, critically evaluate their applications, comprehend their ethical implications, and use them consciously and effectively. Informal learning through digital tools, on the other hand, involves self-directed knowledge and skill development processes carried out via digital platforms outside formal education environments. Investigating the relationship between these two constructs provides an important framework for understanding how public employees adapt to digital transformation processes. The present study aims to examine the relationship between artificial intelligence literacy levels and informal learning competencies through digital tools among public employees providing sports services. The study was conducted using a quantitative research design within the relational survey model. The study group consisted of 365 personnel (161 females and 204 males) working at the Provincial Directorates of Youth and Sports in Bartın, Kastamonu, and Karabük. Participants were selected using a convenience sampling method. Data were collected through the Personal Information Form, the Artificial Intelligence Literacy Scale, and the Informal Learning Competencies through Digital Tools Scale. The data were analyzed using independent samples t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), Pearson correlation analysis, and regression analysis. The findings revealed that artificial intelligence literacy and informal learning competencies through digital tools did not significantly differ according to gender, marital status, working unit, or years of professional experience (p > .05). However, both variables showed significant differences according to education level (p < .05). Pearson correlation analysis indicated a positive and statistically significant relationship between artificial intelligence literacy and informal learning competencies through digital tools (r = .684, p < .001). Furthermore, regression analysis demonstrated that artificial intelligence literacy significantly predicted informal learning competencies through digital tools and accounted for 47% of the total variance. In conclusion, artificial intelligence literacy levels of public employees providing sports services are strongly associated with their informal learning processes through digital tools. Artificial intelligence literacy appears to be a significant predictor of digital learning competencies, highlighting the importance of supporting AI-related competencies in professional development processes within public institutions.